Taniec

Kurs tańca

Posts Tagged "Karnawał"

Kiedy zazwyczaj tańczymy?

Taniec kiedyś wiązał się z obrzędami religijnymi, czasami był przesycony mistycyzmem, innym razem stanowił rodzaj adoracji i świętowania ważnych wydarzeń dla danego plemienia. Dzisiaj taniec także towarzyszy nam w naszej egzystencji i często pełni niezwykle ważną rolę. Nawet, jeśli w dzieciństwie nie bardzo nas ciągnie do tańca, to jednak zdarzają się takie okazje, w których tańczyć nie tylko należy, ale nawet i trzeba. Oczywiście mowa tutaj o wszelkiego rodzaju balach karnawałowych. Dzieci w przedszkolach i w szkołach zawsze mają zorganizowane zabawy tego typu, w których taniec odgrywa najważniejszą rolę. Dzieci się przebierają i oczywiście tańczą po swojemu. Taniec jest obecny w szkole nie tylko przy okazji takich balów, ale także na różnych apelach, które wiążą się z jakimiś uroczystościami. Zawsze po części oficjalnej następuje jakaś część artystyczna, w której prezentowane są często jakieś popisy taneczne dzieci, które w tańcu się zakochały. Taniec jest zatem w szkole niezwykle ważny, chociaż nauka tańca jako taka pojawia się dopiero w klasach maturalnych. W końcu bal maturalny jest niezwykle ważnym i podniosłym wydarzeniem, do którego trzeba się przygotować w odpowiedni sposób. Taniec, który pojawia się na studniówkach to oczywiście polonez. W wielu szkołach odbywają się specjalne lekcje tego tańca, dzięki którym młodzi ludzie mogą się zapoznać z zasadami, jakie ten taniec ze sobą niesie. Jest to na pewno ciekawa przygoda i warto się wtedy zaangażować w taką darmową naukę. Poza tym taniec to wielka przyjemność, której warto się poddać, jeśli tylko mamy taką szansę. Taniec w szkole jest bardzo ważny, po każdym etapie edukacji organizuje się jakieś bale, na których trzeba chociaż trochę potańczyć. Jest to niezwykle ważne, dlatego warto chociaż w podstawowym stopniu jakiś taniec opanować. W dorosłym życiu taniec także pojawia się w ważnych momentach. Pierwszy taniec na weselu jest niezwykle ważny. Oczy wszystkich gości zwrócone są w stronę młodej pary i należy się odpowiednio do tego przygotować, żeby potem się nie wstydzić. Taniec towarzyszy także tak ważnym chwilom w naszym życiu, jak randki, spotkania towarzyskie czy zabawy w klubie. Ludzie uwielbiają odreagowywać swoje stresy właśnie w ten sposób, dzięki temu można się rozruszać, a nic tak bardzo nie relaksuje i nie odnawia sil, jak właśnie taniec. Taniec jest zatem nieodłącznym towarzyszem ludzkiego życia, którym warto się zainteresować. Być może na początku kojarzy nam się z intensywnymi ćwiczeniami fizycznymi, ale potem można z tego czerpać już samą przyjemność. Dlatego taniec jest doceniany przez tak wielu ludzi. Jeśli nawet nie jesteśmy profesjonalistami i mamy zupełnie inne pasje, taniec i tak jest ważny w naszym życiu, ponieważ pozwala nam na wspaniała zabawę i rozrywkę. Jest to niezwykle ważne, ponieważ na ogół nasze życie jest szare i monotonne. Taniec może być naszym wspaniałym hobby, nawet, jeśli tańczymy wyłącznie w zaciszu swojego domu czy pod prysznicem. Warto także zachęcać do niego dzieci, które taniec mogą uczynić swoją wielką pasją.

Read More

Co o tańcu mówi Biblia?

Taniec jest niezwykle popularny na całym świecie i przejawia się nie tylko w takich sferach naszego życia jak sztuka i rozrywka, ale także odgrywa on ważną rolę w religiach całego świata. Jest on najczęściej nieodłącznym elementem wielu obrzędów religijnych i zalicza się go często do sfery sacrum. Mało kto z nas zdaje sobie sprawę, że już w Biblii jest mowa o tańcu. Właściwie śmiało można stwierdzić, że najstarszy znany nam opis tańca pochodzi właśnie z Biblii, a dokładniej – ze Starego Testamentu. Opis ten odnosi się do króla Dawida, który to tańczy przed Arką Przymierza. Jeśli w jakimkolwiek stopniu interesujemy się tańcem to warto znać jego najstarsze opisy i wiedzieć co mówi o nim właśnie Biblia. Nawet jeśli nie jesteśmy osobami wierzącymi to jednak możemy z tej niezwykłej księgi zaczerpnąć trochę informacji dotyczących tańca w tamtych czasach. Każdy z nas doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że taniec obok muzyki i śpiewu stanowi jeden z najważniejszych naturalnych przejawów radości ludzkiej. Nie da się ukryć, że taniec odgrywał ważną i szczególną rolę w życiu religijnym, a także w życiu świeckim starożytnego Izraela. Mówią o tym przecież różne zapiski w Biblii. Wiedzieć należy także o tym, że kobiety i mężczyźni zazwyczaj tańczyli osobno. Dzięki Biblii wiemy także, iż tańcom towarzyszyły śpiewy, a także muzyka, którą grano na instrumentach. Jak wiemy Biblię dzielimy na Stary Testament i Nowy Testament. W Starym Testamencie zostało opisanych kilka zastosowań tańca. Ważne jest to, że zwykle zastosowania te są tylko i wyłącznie pozytywne. W Księdze Koheleta został określony czas, który przeznaczony jest na taniec i chodzi tu o czas radości. Gdy kobiety witały wojowników wracających z bitew, które zwyciężyli towarzyszył temu między innymi właśnie taniec. Poza tym tańczono także podczas różnego rodzaju świąt należących do publicznych oraz w trakcie uroczystości zaliczanych do triumfalnych. Poza tym w Biblii znajdziemy także psalmy, które to wzywają do wychwalania Jahwe właśnie między innymi przy pomocy tańca i śpiewu. Jak już wcześniej było wspomniane król Dawid tańczył przed Arką Przymierza. Miał wtedy na sobie pewien rodzaj stroju i jego żona uznała, że przez taniec w nim obnażył się przed poddanymi. Przez zwrócenie tej uwagi żona Dawida została ukarana niepłodnością. Jest to potwierdzeniem, iż osoby piszące Stary Testament nastawione były do tańca niezwykle pozytywnie. Warto pamiętać także o tym, iż Biblia wspomina również o poganach tańczących przed posążkami swych bożków.Jeśli zaś chodzi o Nowy Testament to tutaj także mamy pewne wzmianki dotyczące tańca. Taniec pełnił tu szczególną rolę jeśli chodzi o powroty do domu syna marnotrawnego. Wtedy to świętowano jego ponowne znalezienie się w domu rodzinnym, a świętowaniu temu towarzyszyły oczywiście tance. Poza tym wzmiankę na temat tańca znajdziemy także w Ewangelii według świętego Mateusza. Mamy tam opis tańca Salome na uczcie Heroda Antypasa. Herodot był tak zachwycony tańcem, że obiecał spełnić każde życzenie Salome.

Read More

Tradycyjne tańce polskie

Istnieje coś takiego, jak tradycyjny taniec narodowy. Większość krajów posiada sobie przypisane tańce, które rozpoznawane są zarówno wśród narodu, jak i przez obcokrajowców. Czy jednak rzeczywiście wszyscy znamy nasze tańce narodowe? Czy wiemy, które tańce są narodowe? Jak je się tańczy? Czy umielibyśmy wymienić te podstawowe? Niestety nie każdy z nas wie, jakie tańce są wytworem naszej polskiej kultury ludowej.Oczywiście nie każdy musi znać wszystkie tańce z najdrobniejszymi szczegółami, ważne jest jednak, by mieszkańcy odpowiednich regionów znali tańce, które są znamienne dla właśnie ich okolicy. Mimo że każdy tradycyjny taniec polski rozprzestrzenił się na obszar całego kraju, to pozostaje on jednak charakterystyczny dla jednego regionu, z którego się wywodzi. I tak na przykład krakowiak, jak sama nazwa wskazuje, pochodzi z regionu krakowskiego, mazur z Mazowsza, chociaż zaznaczyć trzeba, że nazwa ta odnosi się do wielu tańców także środkowej i zachodniej Polski, a kujawiak jest tańcem charakterystycznym dla Kujaw. Warto więc, by mieszkańcy danego regionu znali podstawowe informacje o danym, swoim tańcu. Są one bowiem na tyle inne, że z łatwością można je rozróżniać. Krakowiak jest na przykład bardzo żywym i skocznym tańcem. Krakowiak jest tańczony do żywej i wesołej muzyki. Z cech specjalistycznych krakowiaka należy wymienić takt 2/4, tryb przeważnie majorowy, ma charakterystyczna synkopę rytmiczną. Tempo krakowiaka jest zależne od rodzaju tańca. Krakowiak towarzyski charakteryzuje się średnim tempem, natomiast jeśli taniec ten jest widowiskowy posiada dość szybkie tempo, więc wymaga od tancerzy znakomitej kondycji. Krakowiak był na tyle popularny, że już Podkoniec XVIII wieku stał się polskim tańcem narodowym. Co ciekawe, do kompozytorów tworzących krakowiaki należeli między innymi takie sławy, jak Fryderyk Chopin czy Stanisław Moniuszko.Polskim tańcem jest także polonez. Jest to taniec raczej dworski, którego metrum wynosi 3/4. Jest to taniec dostojny i powolny, który tańczony jest do muzyki poważnej, spokojnej, nawet smętnej. Polonez ma zazwyczaj tryb minorowy lub majorowy oraz wolne lub średnie tempo. Co charakterystyczne ruch w tym tańcu jest płynny i opanowany, co ma podkreślać, że taniec ten przedstawia umiar i kulturę zachowania się. Do kompozytorów, którzy stylizowali swe utwory na polonezy należeli również Chopin i Moniuszko, ale także Ongiński czy Kurpiński. Najszybszy z tańców jest oberek znany również jako obertas. Jest to niezwykle szybki taniec z metrum 3/8 czasem tylko 3/4. Jest to taniec bardzo żywy i wesoły z tempem szybkim lub bardzo szybkim, który tańczony jest do płynnej i niezwykle rytmicznej muzyki. Cechą charakterystyczna oberka są przeważające w nim wirowe formy ruchu. Mazur jest także bardzo żywym tańcem z średnim lub szybkim tempem. Bogactwo rytmiczne mazura przyczyniło się do jego szerokiego rozpowszechnienia jako tańca narodowego. Ruchy w tańcu są posuwiste i płynne, przez co nadają mu dostojeństwa. Kujawiak dla odmienności jest tańcem raczej powolnym i spokojnym tańczony do muzyki nastrojowej. Charakterystyczna jest swego rodzaju monotonność rytmiczna. Do autorów kujawiaków stylizowanych zaliczyć można między innymi Oscara Kolberga i Fryderyka Chopina.

Read More