Taniec

Kurs tańca

Posts Tagged "Klasyczny"

Tradycyjne tańce polskie

Istnieje coś takiego, jak tradycyjny taniec narodowy. Większość krajów posiada sobie przypisane tańce, które rozpoznawane są zarówno wśród narodu, jak i przez obcokrajowców. Czy jednak rzeczywiście wszyscy znamy nasze tańce narodowe? Czy wiemy, które tańce są narodowe? Jak je się tańczy? Czy umielibyśmy wymienić te podstawowe? Niestety nie każdy z nas wie, jakie tańce są wytworem naszej polskiej kultury ludowej.Oczywiście nie każdy musi znać wszystkie tańce z najdrobniejszymi szczegółami, ważne jest jednak, by mieszkańcy odpowiednich regionów znali tańce, które są znamienne dla właśnie ich okolicy. Mimo że każdy tradycyjny taniec polski rozprzestrzenił się na obszar całego kraju, to pozostaje on jednak charakterystyczny dla jednego regionu, z którego się wywodzi. I tak na przykład krakowiak, jak sama nazwa wskazuje, pochodzi z regionu krakowskiego, mazur z Mazowsza, chociaż zaznaczyć trzeba, że nazwa ta odnosi się do wielu tańców także środkowej i zachodniej Polski, a kujawiak jest tańcem charakterystycznym dla Kujaw. Warto więc, by mieszkańcy danego regionu znali podstawowe informacje o danym, swoim tańcu. Są one bowiem na tyle inne, że z łatwością można je rozróżniać. Krakowiak jest na przykład bardzo żywym i skocznym tańcem. Krakowiak jest tańczony do żywej i wesołej muzyki. Z cech specjalistycznych krakowiaka należy wymienić takt 2/4, tryb przeważnie majorowy, ma charakterystyczna synkopę rytmiczną. Tempo krakowiaka jest zależne od rodzaju tańca. Krakowiak towarzyski charakteryzuje się średnim tempem, natomiast jeśli taniec ten jest widowiskowy posiada dość szybkie tempo, więc wymaga od tancerzy znakomitej kondycji. Krakowiak był na tyle popularny, że już Podkoniec XVIII wieku stał się polskim tańcem narodowym. Co ciekawe, do kompozytorów tworzących krakowiaki należeli między innymi takie sławy, jak Fryderyk Chopin czy Stanisław Moniuszko.Polskim tańcem jest także polonez. Jest to taniec raczej dworski, którego metrum wynosi 3/4. Jest to taniec dostojny i powolny, który tańczony jest do muzyki poważnej, spokojnej, nawet smętnej. Polonez ma zazwyczaj tryb minorowy lub majorowy oraz wolne lub średnie tempo. Co charakterystyczne ruch w tym tańcu jest płynny i opanowany, co ma podkreślać, że taniec ten przedstawia umiar i kulturę zachowania się. Do kompozytorów, którzy stylizowali swe utwory na polonezy należeli również Chopin i Moniuszko, ale także Ongiński czy Kurpiński. Najszybszy z tańców jest oberek znany również jako obertas. Jest to niezwykle szybki taniec z metrum 3/8 czasem tylko 3/4. Jest to taniec bardzo żywy i wesoły z tempem szybkim lub bardzo szybkim, który tańczony jest do płynnej i niezwykle rytmicznej muzyki. Cechą charakterystyczna oberka są przeważające w nim wirowe formy ruchu. Mazur jest także bardzo żywym tańcem z średnim lub szybkim tempem. Bogactwo rytmiczne mazura przyczyniło się do jego szerokiego rozpowszechnienia jako tańca narodowego. Ruchy w tańcu są posuwiste i płynne, przez co nadają mu dostojeństwa. Kujawiak dla odmienności jest tańcem raczej powolnym i spokojnym tańczony do muzyki nastrojowej. Charakterystyczna jest swego rodzaju monotonność rytmiczna. Do autorów kujawiaków stylizowanych zaliczyć można między innymi Oscara Kolberga i Fryderyka Chopina.

Read More

Czy gimnastyka artystyczna to też taniec?

Uważa się, że każde poruszanie się w rytm jakiejś muzyki to taniec. Oczywiście można uznać, że tak w rzeczywistości jest. Mnóstwo dziedzin sportu, i nie tylko sportu, w myśl tej zasady uznać można za taniec. A zatem dyscyplina taka, jak gimnastyka artystyczna, to także swego rodzaju odmiana tańca. Gimnastyka artystyczna jest bowiem układem taneczno-gimnastyczno-akrobatycznym. Taniec ma wiele wspólnego z gimnastyką artystyczną.Gimnastyka artystyczna jest dyscypliną uprawianą prawie wyłącznie przez kobiety. Zaznaczyć trzeba, że nie wszyscy mogą ją uprawniać. Wiąże się to ściśle z możliwościami fizycznymi gimnastyczek, a tym samym z ich wiekiem. Najczęściej gimnastyka artystyczna to zajęcie dla dziewcząt w wieku od czterech do dwudziestu czterech lat. Gimnastyka artystyczna jest dziedziną sportu, która w dużej mierze bazuje na tańcu. Gimnastyczki bowiem dla udoskonalania swojej gracji, równowagi oraz koordynacji ruchowej i rytmicznej muszą nieustannie ćwiczyć taniec klasyczny. Czasem ćwiczenia te uzupełniane są przez elementy tańca charakterystycznego. Taniec dla gimnastyczek to podstawa, ponieważ ich układy gimnastyczne opierają się na zasadach, którymi charakteryzuje się także taniec. Zarówno tancerze, jak i gimnastyczki muszą mieć wyćwiczoną gibkość oraz muszą być idealnie rozciągnięci. Układ gimnastyczny wymaga tego nieraz dużo bardziej. Gimnastyczki bowiem oprócz elementów czysto tanecznych muszą wykonywać niezwykle trudne elementy akrobatyczne.Cały układ gimnastyczny jest swego rodzaju tańcem, który jednak nie jest zajęciem czysto rekreacyjnym. Gimnastyka jest przede wszystkim sportem. Uprawia się ją głównie z myślą o udziale w różnych imprezach sportowych. Gimnastyczki stawiają sobie zadanie, które polega na tym, żeby brać udział w licznych konkursach, a tym samym nastawione są na rywalizację, na zdobywanie nagród. Różnego rodzaju zawody sportowe, w których biorą udział gimnastyczki, to priorytetowy cel każdej dziewczyny, która trenuje gimnastykę artystyczną. Taniec natomiast w czystej postaci często może być po prostu rozrywką, relaksującym zajęciem, które przynosi przyjemność. Nie każdy, kto tańczy musi od razu brać udział w zawodach. Gimnastyczki natomiast muszą liczyć się z tym, że nie jest to zajęcie, z którego można rezygnować i powracać zawsze, kiedy ma się na to ochotę. Trzeba bowiem mieć na uwadze wiek, w jakim są przeważnie gimnastyczki. Górna granica, którą jest wiek około dwudziestu czterech lat nie jest tylko czyimś wymysłem. W tym wieku bowiem dziewczęce ciało przestaje być już tak zdatne do wszystkich czynności akrobatycznych. Taniec tymczasem nawet tylko i wyłącznie amatorski może być domeną nawet starszych ludzi.Nie można jednak zaprzeczać, że taniec i gimnastyka artystyczna ma ze sobą wiele wspólnego. Często gimnastyka jest idealną bazą do nauki nawet wyspecjalizowanego tańca. Warto więc pomyśleć o jednym albo o drugim, ponieważ obie dyscypliny przynoszą przyjemność i pożytek dla naszej kondycji i sprawności fizycznej.

Read More

Pływanie synchroniczne a taniec

Wszyscy doskonale wiemy, czym jest taniec. Przecież każdy z nas miał w swoim życiu okazję się z nim w jakiś sposób zetknąć. Każdy z nas zdaje sobie sprawę z tego, jak wiele jest rodzajów tańca i w jak wielu sferach naszej działalności się on pojawia. Taniec w dzisiejszych czasach jest jedną z najbardziej popularnych form rozrywki. Poza tym jest to także sztuka oraz niezbędny element wielu obrzędów religijnych. Taniec towarzyszy nam właściwie od samych początków ludzkości i przenika do coraz to nowych sfer naszej ludzkiej działalności. Każdy z nas zdaje sobie przecież sprawę z tego, że elementy tańca znajdziemy także w różnorodnych dyscyplinach sportowych. Co najważniejsze nie są to sporty łatwe i lekkie. Wymagają wiele wysiłku i ogromnej sprawności fizycznej. Chodzi tu o takie sporty jak na przykład łyżwiarstwo figurowe, gimnastyka artystyczna, czy też pływanie synchroniczne. Są to jedne z najtrudniejszych sportów i naprawdę godne są one podziwu. Osoba uprawiająca jedną z tych dyscyplin powinna być przez nas doceniana, gdyż nie każdy ma zdolności i predyspozycje do zajmowania się łyżwiarstwem figurowym, gimnastyką artystyczną, czy też pływaniem synchronicznym, którego można się nauczyć w nauka pływania Szczecin. Jak wszyscy doskonale wiemy ta ostatnia dyscyplina sportu, czyli pływanie synchroniczne stanowi połączenie pływania z gimnastyką oraz właśnie tańcem. Nie bez powodu pływanie synchroniczne bywa przez niektórych nazywane wodnym baletem. Należy ono do dyscyplin olimpijskich i co ciekawe startują tu tylko i wyłącznie kobiety. Sport ten zyskał popularność dopiero w latach dwudziestych ubiegłego wieku. Warto zwrócić uwagę na to, iż sport ten wymaga od zawodników nie tylko sporych umiejętności i zdolności fizycznych, siły, wytrzymałości i niezwykle rozciągniętych mięśni, ale także gracji. Połączenie tych wszystkich elementów jest niezwykle trudnym zadaniem, dlatego też powinniśmy doceniać tę niezwykłą dyscyplinę sportową. Niestety w naszym kraju sport ten nadal nie jest doceniany. W Polsce nie cieszy się on zbyt dużą popularnością i jest mało rozpowszechniony. Jeśli chodzi o różnego rodzaju zawody w pływaniu synchronicznym, to oczywiście możemy wyodrębnić różnego rodzaju konkurencje. Zawodnicy mogą występować solo, w parach, bądź też jako team, czyli ośmioosobowe zespoły. Ponadto jedna z konkurencji dotyczy kombinacji, czyli dziesięciu zawodników lub zawodniczek. Jak wiadomo sport ten jest uprawiany głównie przez kobiety. Niestety niezbyt wielu mężczyzn zajmuje się pływaniem synchronicznym.Jak widzimy taniec jest ważnym elementem pływania synchronicznego. Podobnie jak w tańcu, tak i w tej dyscyplinie sportowej zawodnicy muszą przedstawiać rozmaite figury, których opanowanie zajmuje naprawdę sporo czasu i wymaga dużego wysiłku oraz ogromnej sprawności fizycznej. Ponadto musi on być wykonywany z gracją, co jeszcze bardziej utrudnia wykonywanie danych figur. Ten niezwykle piękny sport niestety nie jest przez nas doceniany. Zwykle dlatego, że nie wiemy jak trudno jest go opanować.

Read More